هر کاو ز بر زین نگرد شخص تو داند

درکان ز تف تیغ گران آب شود زاج

چشمک زند از گرد سپه نوک سنان ها

چون بر زبر چرخ کواکب به شب داج

کان شب به همین جسم نبی رفت به معراج

چون جوش زند جیش تو بر گرد تو گویی

دریای محیطی تو و افواج تو امواج