چشمک زند از گرد سپه نوک سنان ها

بر تارکت از فرط شعف سجده برد تاج

آن روزکه بی واسطه کوره آتش

درکان ز تف تیغ گران آب شود زاج

چون بر زبر چرخ کواکب به شب داج

هر کاو ز بر زین نگرد شخص تو داند

کان شب به همین جسم نبی رفت به معراج