دلش چون غنچه در فصل خزان باد

مقیمان حریم حرمتش را

خس اندر زیر پهلو پرنیان باد

به عهدش هرکه همچون لاله نشکفت

چو او صاحبقرانی بی قرینست

ز سعد و نحس گردون بی قران باد

بجز بختش جهان و هرچه در اوست