در رحم گر نام تیغ جانستانت بشنود

واهب نصرت سپاهت را بود نعم المعین

لفظ شمشیرت نگارند ار به فرق بدسگال

اره بر فرقش نهد دندانهای حرف شین

از هراس جان به سوی نطفه بر گردد جنین

ای که اندر نسبت کاخ رفیعت آمدست

پایمال گاو و ماهی پیکر عرش برین