از هراس جان به سوی نطفه بر گردد جنین

لفظ شمشیرت نگارند ار به فرق بدسگال

اره بر فرقش نهد دندانهای حرف شین

در رحم گر نام تیغ جانستانت بشنود

ای که اندر نسبت کاخ رفیعت آمدست

پایمال گاو و ماهی پیکر عرش برین

گر شتابد از پی اخبار ماضی توسنت