بسیار به شب کژدم از لانه برون آید

با آنکه تو خود از شکل چون افعی پیچانی

افعی به بهار اندر از خاک برآرد سر

زآن چهر بهار آیین زین روی گرایانی

تو کژدمی و پیوست در روز نمایانی

آن چهره بدین خوبی آشوب جهانستی

گویند بهشتی هست گر هست همانستی