خواهی شودت ای دل کام دو جهان حاصل

دوشیزه صهبا را مامی دو سه می باید

زلف و خط و گیسو را زیب رخ جانان بین

وان صبح همایون را شامی دو سه می باید

زی بارگه خسروگامی دو سه می باید

شاهی که بر او ختمست آیات جهانداری

و آمد به صفت رایش مرآت جهانداری