بر اینکه تو خلیلی و در نار رفته ای

بازی و پرده بر رخ خورشید بسته ای

زاغی و شاهباز به شهپر نهفته ای

نمرودی ازجفا نه که ریحان خط گواست

چون دود و چون شبه سیهی و دل مرا

چون نار تفته ای و چو الماس سفته ای

چیزی ندانمت به جز از سایه بر زمین