با جام و قدح زین سپسم عمر شود صرف

از دیده به رخ گر همه شنگرف ببندم

ای زلف تو پر حلقه تر از جوشن داود

ای روی تو تابنده تر از آتش نمرود

بگزیدم چون مشرب آن لعل می آلود

ای سیمبر از جای فزا خیز و فروریز

در ساغر زرین یکی آن آتش بی دود