درده که شود عاقبت کارم محمود

با دختر زر تا نبود کس را سودا

هیهات که برگیرد ازکار جهان سود

ز آن باده که تابنده تر از چهر ایازست

مقصود من از باده تویی بو که به مستی

آورد توان بوسه زنم بر رخ مقصود

از بوسه تو با من ز چه رو بخل بورزی