می بگذرد از جوشن جان نوک سنانت

قد تو بود تیر و کمان آسا ابروت

من جفته قد از حسرت آن تیر و کمانت

بگرفته سنان ترک نگاه تو مژگان

با آنکه خورد خون جهان خاتم لعلت

در زیر نگین آمده ملک دو جهانت

دیگر به پشیزی نخرم سرو چمن را