کاین همه رقص و طرب در باغ و صحرا می کنند

بنگر آن زنبوره ها کز برق آتش هر زمان

همچو زنبوران خون آلوده غوغا می کنند

هرطرف جشنیست برپا چیست باعث خلق را

سیم و زر هرسو به دامن می برند از گنج شاه

جود شه فرموده با خود خلق یغما کنند

آن چه کوه است این که رقاصان مجلس گاه رقص