آن چه کوه است این که رقاصان مجلس گاه رقص

کاین همه رقص و طرب در باغ و صحرا می کنند

سیم و زر هرسو به دامن می برند از گنج شاه

جود شه فرموده با خود خلق یغما کنند

چون مدار اخترانش زیر و با لا می کنند

جشن محمود است زان رو چون سر زلف ایاز

مشک می پاشند و صحن بزم بویا می کنند