جشن محمود است زان رو چون سر زلف ایاز

جود شه فرموده با خود خلق یغما کنند

آن چه کوه است این که رقاصان مجلس گاه رقص

چون مدار اخترانش زیر و با لا می کنند

مشک می پاشند و صحن بزم بویا می کنند

عاقبت محمود بادا ناصرالدین شاه را

کز ملک محمود زیب افزود تاج و گاه را