نیندیشد از تیغ و تیر و کمان

که بی پرده جان برفشاند نخست

تنی گردد آگه ز سر خدای

که از جان و دل سر نماید فدای

نپرهیزد از زخم گرز و سنان

ننالد گر از زخم تیر درشت

شود تنش بر گونه خارپشت