بلا هست تخم و ولا هست بر

ز عشق حقیقی توان جست راز

که مشتاق یزدان بلاجو بود

خوشست از بلا چون بلازو بود

به اندازه تخم خیزد ثمر

هر آنکس که افزون بلاکش بود

فزون تر دلش در بلا خوش بود