مصرع نخست · شماره 107همان روشنست این سخن نزد جمعشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.104از آن رو که جان را بدن دشمنست#105نفرساید ار دانه در زیر خاک#106نیارد در آخر ثمرهای پاک#107همان روشنست این سخن نزد جمعانتخابشده108که از سوز دل سرفرازست شمع#109همان آهنست آنکه انجام کار#110به چنگال حیدر شود ذوالفقار#دربارهٔ این سطرسطر شماره 107 از «مثنوی» است.سطر پیشیننیارد در آخر ثمرهای پاک→سطر بعدیکه از سوز دل سرفرازست شمع←