نه سنگست کاخر به چندین گداز

که باید ز رجس تن خویش شست

کز اول شود خون به زهدان مام

از آن پس بنه ماه ماهی تمام

شود روشن آیینه دلنواز

ولی نیست او را بلا سودمند

که طینت بود زشت و نادلپسند