مصرع نخست · شماره 249گر تو درین خانه نمایی مقرشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.246شب چو درآید برود آفتاب#247گیرم این خانه بهشتی بود#248چون تو کنی جای کنشتی بود#249گر تو درین خانه نمایی مقرانتخابشده250گرچه بهشتست نماید سقر#251جنت از آن گشته مهذب بسی#252زانکه در او نیست معذب کسی#دربارهٔ این سطرسطر شماره 249 از «مثنوی» است.سطر پیشینچون تو کنی جای کنشتی بود→سطر بعدیگرچه بهشتست نماید سقر←