مصرع نخست · شماره 251جنت از آن گشته مهذب بسیشاعرقاآنیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.248چون تو کنی جای کنشتی بود#249گر تو درین خانه نمایی مقر#250گرچه بهشتست نماید سقر#251جنت از آن گشته مهذب بسیانتخابشده252زانکه در او نیست معذب کسی#253هرکه به مردم برساند گزند#254گرگش دان گرچه بود گوسفند#دربارهٔ این سطرسطر شماره 251 از «مثنوی» است.سطر پیشینگرچه بهشتست نماید سقر→سطر بعدیزانکه در او نیست معذب کسی←