عرق نشسته به رویش چنانکه گفتی ابر

فشانده از دو طرف زلف عنبرافشان را

خطی به گرد لبش دیدم ارچه در همه عمر

ندیده بودم در شوره زار ریحان را

فشانده بر رخ گل قطرهای باران را

نموده چهره و تاراج کرده طاقت را

گشوده طره و بر باد داده ایمان را