که جبرئیل هم آغوش گشته شیطان را

دو زلف او چو دو زنگی غلام گشتی گیر

که بهر کشتی بالا زنند دامان را

همی معاینه دیدم ز زلف و چهره او

به مغزم اندر از بوی زلف و کاکل او

گشوده گفتی عطار مشک دکان را

دو چشم او به زبانی که عشق داند و بس