دو مژه اش همه بارید بر دو چشمم تیر

سرود با دل من رازهای پنهان را

درون دیده من عکس روی و قامت او

به سحر تعبیه کردند باغ و بستان را

ندیده بودم اینگونه تیرباران را

زمان زمان به دلم مار شوق می زد نیش

که یک دهن بمکم آ ن دو لعل خندان را