دل غریب و تن زار و چشم حیران را

نفس نفس ز جنون نفسم آرزو می کرد

که یک دو بوسه زنم آن دو چشم فتان را

من ایستاده در اندیشه تا چه چاره کنم

نه حالتی که کنم منع بیقراری دل

نه حیلتی که کشم درکنار جانان را

به چاک پیرهنش نرم نرم بردم دست