به زیر چشم سرین سپید او دیدم

که رفته رفته به چنگ آورم زنخدان را

ز بهر آنکه مگر سینه اش نظاره کنم

به نوک ناخن کاویدم آن گریبان را

چنانکه بیند درویش گنج سلطان را

سخن صریح بگویم دلم همی می خواست

که جان فداکنم و بوسم آن دو مرجان را