حالت بخت مرا در چشم خود دادست جای

گویدم کاین قامت موزون زیبای منست

شعر شیرین مرا بر دست و چون جویم دلیل

گویدم کاین خنده لعل شکرخای منست

گو یدم کاین خواب چشم نرگس آسای منست

هر پریشانی که من یک عمر در دل داشتم

درکله جا داده کان زلف چلیپای منست