زیبد ار قدر تو با عرش برابرگردد

گر به بال پشه ای صورت حزم توکشند

بال او سخت تر از سد سکندر گردد

میر ملک جم از آنجا که تو را دارد دوست

چند محروم ز لطف تو شود قاآنی

دل چون آینه اش از چه مکدرگردد

در علاج غمش امروز بکن تدبیری