آمد ز در مهر و به کین رفت ولیکن

هر روز ز نو مژده فتح دگر آید

انگیخت عدویت شرر فتنه و غافل

کش عمر به کوتاهی عمرر شرر آید

زان ره که به پا رفت دگر ره به سر آید

عفو تو ز آغاز امان داد مر او را

تا مایه آسایش خیل بشر آید