القصه کسی جز تو نیارد که درین عهد

کز میغ گهی تیر به جای مطر آید

تنها نه به صحراش غزالست خرامان

گاهی هم از آن بیشه برون شیر نر آید

از عهده یک روزه این ملک برآید

نه هرکه ز همدوشی قدر تو زند لاف

فی الحال موید ز قضا و قدر آید