میزبان عالمستی ما همه مهمان تو

گو شریرم دان چو مار وگه حقیرم دان چو مور

هم نه مار و مور قست می برند از خوان تو

میزبان مهمان نوازست آخر ای نفس کریم

هم مگر جود تو باز این ماجرا را طی کند

تا به شیراز آید از وی خلعت و فرمان تو

خود گرفتم شوره زارم ای سحاب مکرمت