یا نه گفتم کلبه ای ویرانم ای خورشید فیض

تا به شیراز آید از وی خلعت و فرمان تو

خود گرفتم شوره زارم ای سحاب مکرمت

گو نصیب من شود هم رشحی از باران تو

گو به ویران هم بتابد چشمه رخشان تو

جان قاآنی به دور دولتت آسوده باد

زانکه آسوده است جان گیتی از دوران تو