جان قاآنی به دور دولتت آسوده باد

گو نصیب من شود هم رشحی از باران تو

یا نه گفتم کلبه ای ویرانم ای خورشید فیض

گو به ویران هم بتابد چشمه رخشان تو

زانکه آسوده است جان گیتی از دوران تو