وارونه کلاه که گفتی برای من

از وعده دروغ کلاه و قبای تو

جاوید تاکه هست به دیوان روزگار

نام و نشان مدح من و مرحبای تو

وارونه قباکه ندادی برای تو

بگذشتم از کلاه و قبا چون شد آن کتاب

کش وصف کرد فک رت معجزنمای تو