وارونه قباکه ندادی برای تو

جاوید تاکه هست به دیوان روزگار

نام و نشان مدح من و مرحبای تو

وارونه کلاه که گفتی برای من

بگذشتم از کلاه و قبا چون شد آن کتاب

کش وصف کرد فک رت معجزنمای تو

اعدات از جفای تو یارب چه می کشند