به زلفکانش چندان که چشم کار کند

که تات مات شود دیدگان ز حیرانی

یکی درست بدین نوجوان نگر ز نخست

که راست ماه دو هفته است و یوسف ثانی

همی نبیند چیزی بجز پریشانی

سپید سیم سرینش چو کوه بلورست

که می بلغزد در وی نگاه انسانی