عرفی به غیر شعله داغ جگر نبود

دایم به داغ مردم بیگانه سوختیم

نگشاید ار ز بستن زنار عقده ات

دانی که از چه سبحه صد دانه سوختیم

شمعی که ما به گوشه کاشانه سوختیم