کوس دانایی زنم گر خویش را ملزم کنم

ترک غارتگر به یک نوبت نشاید، چند گاه

تشنگی را چاره از نظاره زمزم کنم

گر فلاتون را دهم الزام، نادانم، ولی

در تماشا باز مانم، گر من از اطوار خویش

هر کرا بیگانه یابم، آشنایی کم کنم

عرفی از گوش تامل پنبه خست برآر