فردا که دل از حور بهشتم نگشاید

دانسته که بهبود ز داروی که دارم

مرهم به علاج آمده، زنهار مگویید

کاین زخم به اندازه بازوی که دارم

دانند دو عالم که غم روی که دارم

در دیده من حسن فروریزد و حیرت

باز این سر شوریده به زانوی که دارم