در دیده من حسن فروریزد و حیرت

کاین زخم به اندازه بازوی که دارم

فردا که دل از حور بهشتم نگشاید

دانند دو عالم که غم روی که دارم

باز این سر شوریده به زانوی که دارم

عرفی طلبی جرعه مقصود و نگویی

کاین گرم روی بر اثر خوی که دارم