سایه لطف خدا و عالمی در سایه اش

کی شود از مشت خاشاکی مکدر آفتاب

با وجود خوان انعام علی مرتضی

قرص مه یک گرده ای خوان از محقر آفتاب

نور رویش کرده روشن ماه انور آفتاب

سنبل زلف سیادت می نهد بر روی گل

خود که دیده در جهان زلف معنبر آفتاب