هفت سرهنگند بر بام قلاعش شش جهت

امر او از قدرتش بالای هر بالا بود

نطفه چون شد در رحم اول زحل ناظر شود

تا رسد نوبه مه کامل همه اعضا بود

جمله ناگویا ولی ز ایشان جهان گویا بود

چون زحل پس مشتری مریخ و آنگه آفتاب

باز زهره با عطارد ماه خوش سیما بود