حاجت مطرب و می نیست تو برقع بگشا

بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند

که به بالای چمان از بن و بیخم برکند

که به رقص آوردم آتش رویت چو سپند

هیچ رویی نشود آینه حجله بخت

مگر آن روی که مالند در آن سم سمند