بار اغیار بارها بکشد

دیده گر گرد دو سرا گردد

هر که با ما نشست در دریا

واقف از حال و ذوق ما گردد

از در یار هر که وا گردد

درد دردش بنوش و خوش می باش

که تو را درد دل دوا گردد