هستند و نیستند و سخن گوی و ابکمند

مستان درد خواره و رندان دردمند

وین طرفه بین که در دل ریشم چو مرهمند

باقی لایزالی و فانی لم یزل

معشوق و عاشقند و می و جام و جسم و جان

از جام باز رسته و آسوده از جمند

روح الله اند در تن مردم چو جان روان