ما به هم همچو گلشکر گشتیم

یار ما بود عین ما به یقین

ما بدین معرفت سمر گشتیم

او شکر بود و جان من چون گل

آفتاب جمال او دیدیم

باز تابنده چون قمر گشتیم

کشتگان بلای غم بودیم