شجر کافور چون زاید نگوئی حکمتش با من

چگونه سر برون آرد به علم شور و شر دارد

تکبر ، چون به مغز اندر غضب ، ماری شد اندر سر

زند او خلق عالم را ازین سورت به درد آرد

صدا از کوه چون آید چگونه نیشکر دارد

شجر چون روح حیوانی که دارد نطفه کافور

صدا ، چون او برون آید ، ز لذت نیشکر دارد