تو عشق حق چو شیری دان و حرصت همچو مورستان

هر انسانی که فرماید عجایب فخر و فر دارد

چرا شیر از نهیب مور ناگه در خروش آید

گریزد آن چنان گوئی که بر جان نیشتر دارد

گریزد شیر ازین معنی کز ایشان نیشتر دارد

اگر تو راست می گوئی که فعل مرد و زن باشد

چرا شکل تو در صورت نه سیمای پدر دارد