از فنا و از بقا آسوده ایم

عین ما می بین به عین ما چو ما

خواجه محبوبست و می گوئی محب

پادشاه است او و می خوانی گدا

فارغیم از ابتدا و انتها

نعمت الله هیچ می دانی که کیست

یادگار انبیا و اولیا