آفتابی در ازل خوش سایه ای برما فکند

روشن است از نور رویش دیده بینای ما

خلوت میخانه عشق است دایم جای ما

تا ابد روشن بود این روی مه سیمای ما

ذوق ما داری بیا با ما در این دریا در آ

تا به عین ما نصیبی یابی از دریای ما