مو به مو زلف سیاهت ما به دست آورده ایم

کس ندیده این چنین نوری و نشنیدیم ما

ساقی مستیم و میخانه سبیل ما بود

می به هر رندی که دل می خواست بخشیدیم ما

گیسوئی خوش بافته بر دست پیچیدیم ما

در خرابات مغان با نعمت الله همدمیم

عاشقانه جام می از ذوق نوشیدیم ما